اسکار (جوشگاه)

 

به محل جوش خوردن زخم ها که در اثر تصادفات، اعمال جراحی و بیماری ها ایجاد می شوند اسکار یا جوشگاه می گویند. اسکار یا جوشگاه در واقع واکنش طبیعی پوست در قبال آسیب های وارد شده برآن است که به شکل بافتی برآمده و قرمز رنگ که با گذشت زمان رو به سفیدی می گذارد و یا فرورفتگی همرنگ یا تیره تر یا روشنتر از سطح پوست همجوار بروز می کند. به طور کلی اسکارها به دو نوع تقسیم می شوند: ۱- اسکار هیپرتروفیک که برجسته است ۲- اسکار آتروفیک که فرورفته است.

وضعیت ظاهری جوشگاه بستگی به عوامل متعددی از جمله رنگ، قوام، عمق، طول، عرض و جهت آن دارد. شکل گیری جوشگاه همچنین بستگی به سن و محل آن روی بدن یا صورت دارد. به عنوان مثال در افراد جوان، جوشگاه برجسته تر و بزرگتر از افراد مسن است. پوست روی استخوان فک محکم تر از پوست روی گونه است که باعث واضح تر شدن جوشگاه در آن می گردد. اگر اسکار فرورفته باشد، پوست سایه دار به نظر می رسد و اگر برجسته باشد بر پوست اطراف سایه می اندازد. اگر جوشگاه عمود بر خطوط طبیعی پوست باشد کاملاً واضح می شود زیرا از نمای طبیعی پوست تبعیت نمی کند. جوشگاهی که پهن تر از چین و چروک پوست باشد نیز خود را به خوبی نشان خواهد داد.
هریک از عوامل گفته شده یا مجموعه ای از آن ها ممکن است منجر به پیدایش جوشگاه شوند که اگر چه یک بیماری تلقی نمی شود ولی می تواند برای بهبود ظاهر آن اقدام درمانی انجام داد.

چه کارهایی را می توان برای بهبود جوشگاه انجام داد؟
امروزه روش های متعددی برای بهبودی یا مقبول تر شدن منظره جوشگاه به کار می رود. غالب این اعمال در کلینیک های پوست و با بی حسی موضعی انجام می گیرند. تنها برای ترمیم اسکارهای شدید نظیر سوختگی های وسیع نیاز به بیهوشی عمومی و بستری شدن در بیمارستان است. اما عموماً درمان جوشگاه مستلزم اعمال جراحی سنگین و پرعارضه نمی باشد. روش های جدید می توانند تغییراتی در طول، پهنا یا جهت جوشگاه ایجاد نموده و یا جوشگاه های فرورفته را بالا آورده و انواع برجسته را مسطح کنند. اما هیچگاه جوشگاه را کاملاً از بین نمی برند و هیچ روش جادوئی وجود ندارد که پوست را به وضعیت اولیه قبل از پیدایش جوشگاه برگرداند. روش های اصلاح جراحی می توانند بهبودی در ظاهر پوست ایجاد کنند اما خود آثاری در پوست به جای می گذارند که البته بهتر از جوشگاه اولیه هستند. علاوه بر این باید به یاد داشت که رنگ جوشگاه را نمی توان تغییر داد، اگرچه با گذشت زمان کمرنگتر می شود اما اختلاف رنگ آن با پوست طبیعی همیشه باقی است و تنها می توان با مصرف مواد آرایشی به طور موقت آن ها را محو نمود.
مهم ترین مرحله در درمان جوشگاه ها، مشورت دقیق بین بیمار و پزشک معالج است تا معلوم شود چه خصوصیتی از جوشگاه بیشتر بیمار را آزار می دهد و مناسب ترین راه درمان آن کدام است. به هر حال تأکید پزشکان این است که جوشگاه ها با هم متفاوت هستند و هر یک نیازمند روش درمانی خاص می باشند.

روش های ترمیم اسکار:
۱- سایش پوست (درم ابریژن و میکرودرم ابریژن)
سایش پوست روش مناسبی در اصلاح جوشگاه های ظریف و یا بی نظمی های خفیف سطح پوست می باشد. همچنین بهترین روش در درمان جوشگاه های جوش غرور جوانی (آکنه) است. در این روش از یک ابزار که به سرعت می چرخد برای برداشتن لایه های سطحی پوست به نوعی که پوست و جوشگاه را یکدست و هم سطح کند استفاده می شود. باید توجه داشت که سایش پوست اگرچه در بعضی از انواع جوشگاه ها تأثیرات بسیار خوبی دارد ولی برای همه انواع آن مناسب نیست. این روش در موارد زیر نتیجه رضایت بخشی به بار آورده است: جوشگاه های پس از جوش های غرور جوانی، آبله مرغان یا آبله، خالکوبی ها، چین و چروک ها و اسکارهای اعمال جراحی .
سایش پوست روشی مطمئن است که با استفاده از ابزارهای مختلف (از برسها گرفته تا لیزر) صورت می گیرد که البته نتایج آن ها تفاوت زیادی با هم ندارند. در واقع دست ماهر یک متخصص است که ماشین را هدایت می کند و با به کار بردن آن در جهت های صحیح سطح پوست می تواند جوشگاه ها را بدون اینکه جوشگاه جدیدی به جای بگذارند، بردارد. برخی پزشکان جهت کاهش درد، تمام سطح پوست را با یخ سرد می کنند و برخی دیگر، از بیحس کننده های موضعی یا انواع داروهای مسکن استفاده می نمایند. مراقبت های خاصی نیز بعد از عمل الزامی است که توسط پزشک شما توضیح داده خواهد شد. بیماران معمولاً ۲-۳ هفته بعد از عمل و گاهی حتی پس از یک هفته می توانند به سر کار خود برگردند.
معمولاً توصیه می شود که سایش پوست بر روی تمام صورت یا تمام گونه انجام شود. سایش پوست سبب تغییر قوام و گاهی تغییر رنگ در پوست تحت درمان می شود لذا انجام آن تنها در یک منطقه کوچک پوست، موجب تمایز آن از سایر نقاط می گردد. اگر جوشگاه اولیه سطحی باشد، یکبار سایش پوست کافی است اما در مواردی که ضایعات عمیق و وسیع هستند، لازم است این عمل چندین بار تکرار شود.
سایش پوست بیشترین تأثیر درمانی را در پوست صورت دارد و در نواحی دیگر بدن احتمال کندی ترمیم، بر جای ماندن قرمزی و یا حتی جوشگاه بعد از عمل بیشتر می باشد.
سایش پوست بوسیله دستگاه میکرودرم ابریژن از سایر تدابیر درمانی هستند که در بهبود اسکارها نقش دارند.

۲- تزریق فیلر
تزریق فیلر شامل ژل استاندارد یا چربی خود فرد به داخل یک جوشگاه، می تواند فرورفتگی آن را پر کرده و هم سطح پوست اطراف می کند. مقدار ماده تزریق شده بستگی به اندازه و سفتی اسکار دارد. بهبودی با این روش، فوری است، اما اغلب نتایج به طور دائمی باقی نمی مانند.

۳- سرما درمانی
منجمد کردن لایه های فوقانی پوست گاهی حجم جوشگاه را کاهش می دهد. این روش عمدتاً در درمان جوشگاه های برجسته شانه و پشت، ناشی از جوش غرور جوانی به کار می رود.

۴- تزریق کورتیکوستروئیدها
تزریق این مواد در نرم کردن جوشگاه های سفت (گوشت اضافه) کاملاً موثر است و سبب کوچک و مسطح شدن آن ها می شود.

۵- پی آر پی (prp)
در مطالعات اخیر ثابت شده است، PRP باعث درمان اسکار جراحی، سوختگی و آکنه می شود؛
در این روش در یک جلسه حدودا یک ساعته، چند سی سی از خون بیمار گرفته شده و با اســتفاده از کیــت های خاص، غلظت پلاکت را به ۳ تا ۵ برابر مقدار اولیه می رسانیم. پلاکت ها، حـاوی موادی هستند که عامل اصـلی در فـرآیند ترمیم و بازسازی بافتها بوده و به آنها عوامل رشد (Growth factor) گفته می شود و سبب رشد، تکثیـر و تمــایز ســلول هـای مختلف پوستی و بافتی شده و منـجر به افزایـش کـلاژن، الاستین، ماده بین سلولی، تولید رگ و تبدیل سـلول هــای بنیادی به سلول های بافت آسیب دیده است که توسـط مواد ترشح شده از پلاکت ها هدایت شده و موجب با طراوت شدن و ترمیم بافت پوستی خواهد بود.

اسکار (جوشگاه)

۶- لیزر
لیزرهای مختلفی در درمان جوشگاه به کار رفته اند. بر اساس نوع جوشگاه باید دستگاه لیزر مناسب انتخاب گردد. باید توجه داشت که درمان با لیزر معمولاً کامل نیست و امکان برگرداندن پوست محل جوشگاه به حالت پوست طبیعی قبل از آسیب وجود ندارد. لیزرهای معمول برای درمان اسکار شامل لیزرهای PDL , fractional or conventional Co2 می باشند.در برخی موارد که رنگ اسکارها سرخ بوده و هنوز زمینه ی التهابی در آنها وجود دارد، می توان از لیزر PDL استفاده کرد که از طول موج ۵۸۵ نانومتر برخوردار است و می تواند در کم رنگ کردن ته رنگ سرخ این ضایعات و مسطح کردن انواع برآمده ی اسکارها نیز مؤثر باشد.

۷- پیوند پوست
در این روش به کمک یک وسیله ظریف و مدور، پوست را از قسمت جوشگاه برداشته و از پوست سالم (معمولاً پوست پشت گوش) جایگزین آن کرده و محل آن را پانسمان می کنند. ۵-۷ روز بعد از عمل ضایعه جوش می خورد. البته در محل پیوند نیز جوشگاهی بر جای می ماند که از جوشگاه قبلی کمتر آشکار است.

۸- لایه برداری شیمیایی پوست (پیلینگ شیمیایی)
در این روش، به کمک یک ماده شیمیایی لایه فوقانی پوست را بر می دارند تا پوست صافتر به نظر رسیده و یکنواخت شود. این روش بیشتر در پوست صورت استفاده می شود و در جوشگاه های سطحی مفیدتر است. این روش در درمان جوشگاههای فرورفته آکنه و نیز جوشگاه آبله مرغان نتایج خوبی به همراه دارد. گفتنی است که روش درمان اسکار فرورفته آبله مرغان با پیلینگ قوی برای اولین بار توسط دکتر بهروز باریک بین در سال ۲۰۱۱ ابداع شده و در مجلات بین المللی به چاپ رسیده است. در درمان آسیب دیدگی های پوست ناشی از نور آفتاب و تغییرات رنگی پوست، اغلب از لایه برداری شیمیایی استفاده می شود.

۹- اصلاح جوشگاه با جراحی
برداشتن جوشگاه با جراحی مناسب ترین روش برای جوشگاه های پهن یا طویل است. برداشتن جوشگاه و به هم رساندن لبه های زخم، روش خوبی جهت درمان جوشگاه است که مبتنی بر خاصیت بالای ارتجاعی پوست می باشد. جوشگاه های پهن را می توان برداشت و دوباره بخیه کرد به نحوی که خط جوشگاه باریکتر گردد. در مورد اسکارهای طویل، جراحان پوست از برش های نامنظم استفاده می کنند که خط جوشگاه را کوتاهتر به نظر برساند تا کمتر به نظر بیاید. گاهی اوقات با جراحی می توان جهت یک اسکار را طوری تغییر داد که تمام یا قسمتی از آن در مسیر خطوط طبیعی پوست قرار گیرد و کمتر به چشم بیاید. با همین روش می توان جوشگاه ها را به مناطقی که کمتر به چشم می آیند (مثل لابلای خط رویش مو یا خط محل تلاقی بینی و گونه ها) منتقل کرد تا دیده نشوند.
بهترین نتیجه در اصلاح جراحی وقتی مشاهده می شود که پس از برداشتن جوشگاه، لبه های زخم با فشار کنار هم قرار نگرفته باشند. بنابراین طراحی دقیق برداشتن اسکار با در نظر گرفتن جزئیات خطوط طبیعی پوست و جهت عضلات زیر پوست الزامی است. و در صورت عدم انتخاب درست بیمار ، عدم مهارت جراح و عدم رعایت نکات لازم ممکن است اسکار وضعیت بدتری پیدا کند.

۱۰- مواد پوشاننده
مواد پوشاننده اگر به درستی مصرف شوند می توانند جوشگاه ها را مخفی نمایند. همچنین استفاده مناسب از مواد پوشاننده پس از انجام درمان های فوق برای جوشگاه ها توصیه می شود. در این موارد، در حالیکه جوشگاه سیر طبیعی بهبودی را طی می کند، مواد آرایشی ظاهر آن را قابل قبول تر می کنند.


 

ارسال ديدگاه

لطفا نام خود را وارد كنيد! لطفا آدرس ايميل را صحيح وارد كنيد! لطفا پيام را وارد كنيد!

*

code