بایگانی برچسب: جوش

اسکار

در خدمات پوست و زیبایی, درمان اسکار جراحی و جوش

به محل جوش خوردن زخم‌ها که در اثر تصادفات، اعمال جراحی و بیماری‌ها ایجاد می‌شوند اسکار یا جوشگاه می‌گویند. اسکار یا جوشگاه در واقع واکنش طبیعی پوست در قبال آسیب‌های وارد شده برآن است که به شکل بافتی برآمده و قرمز رنگ که با گذشت زمان رو به سفیدی می‌گذارد و یا فرورفتگی همرنگ یا تیره‌تر یا روشن‌تر از سطح پوست هم‌جوار بروز می‌کند.

به طور کلی اسکارها به دو نوع تقسیم می‌شوند:
۱- اسکار هیپرتروفیک که برجسته است.
۲- اسکار آتروفیک که فرو رفته است.

وضعیت ظاهری اسکار بستگی به عوامل متعددی از جمله رنگ، قوام، عمق، طول، عرض و جهت آن دارد. شکل گیری اسکار همچنین بستگی به سن و محل آن روی بدن یا صورت دارد. به عنوان مثال در افراد جوان، اسکار برجسته‌تر و بزرگ‌تر از افراد مسن است. پوست روی استخوان فک محکم‌تر از پوست روی گونه است که باعث واضح‌تر شدن اسکار در آن می‌گردد. اگر اسکار فرو رفته باشد، پوست سایه‌دار به نظر می‌رسد و اگر برجسته باشد بر پوست اطراف سایه می‌اندازد. اگر اسکار عمود بر خطوط طبیعی پوست باشد کاملاً واضح می‌شود زیرا از نمای طبیعی پوست تبعیت نمی‌کند. اسکاری که پهن‌تر از چین و چروک پوست باشد نیز خود را به خوبی نشان خواهد داد.
هر یک از عوامل گفته شده یا مجموعه‌ای از آنها ممکن است منجر به پیدایش اسکار شوند که اگر چه یک بیماری تلقی نمی‌شود ولی می‌تواند برای بهبود ظاهر آن اقدام درمانی انجام داد.

چه کارهایی را می‌توان برای بهبود اسکار انجام داد؟

امروزه روش‌های متعددی برای بهبودی یا مقبول‌تر شدن منظره اسکار به کار می‌رود. غالب این اعمال در کلینیک‌های پوست و با بی‌حسی موضعی انجام می‌گیرند. تنها برای ترمیم اسکارهای شدید نظیر سوختگی‌های وسیع نیاز به بیهوشی عمومی و بستری شدن در بیمارستان است. اما عموماً درمان جوشگاه مستلزم اعمال جراحی سنگین و پرعارضه نمی‌باشد. روش‌های جدید می‌توانند تغییراتی در طول، پهنا یا جهت اسکار ایجاد نموده و یا اسکارهای فرو رفته را بالا آورده و انواع برجسته را مسطح کنند اما هیچگاه اسکار را کاملاً از بین نمی‌برند و هیچ روش جادویی وجود ندارد که پوست را به وضعیت اولیه قبل از پیدایش اسکار برگرداند. روش‌های اصلاح جراحی می‌توانند بهبودی در ظاهر پوست ایجاد کنند اما خود آثاری در پوست به جای می‌گذارند که البته بهتر از اسکار اولیه هستند. علاوه بر این باید به یاد داشت که رنگ اسکار را نمی‌توان تغییر داد. اگر چه با گذشت زمان کمرنگ‌تر می‌شود اما اختلاف رنگ آن با پوست طبیعی همیشه باقی است و تنها می‌توان با مصرف مواد آرایشی به طور موقت آنها را محو نمود.
مهم‌ترین مرحله در درمان اسکارها، مشورت دقیق بین بیمار و پزشک معالج است تا معلوم شود چه خصوصیتی از اسکار بیشتر بیمار را آزار می‌دهد و مناسب‌ترین راه درمان آن کدام است. به هر حال تأکید پزشکان این است که اسکارها با هم متفاوت هستند و هر یک نیازمند روش درمانی خاص می‌باشند.

روش‌های ترمیم اسکار:

۱- ساب سیژن:

۲- میکرونیدلینگ:

۳- تزریق فیلر:

تزریق فیلر شامل ژل استاندارد یا چربی خود فرد به داخل یک اسکار می‌تواند فرو رفتگی آن را پر کرده و هم سطح پوست اطراف می‌کند. مقدار ماده تزریق شده بستگی به اندازه و سفتی اسکار دارد. بهبودی با این روش فوری است اما اغلب نتایج به طور دائمی باقی نمی‌مانند.

۴- سرما درمانی:

منجمد کردن لایه‌های فوقانی پوست گاهی حجم اسکار را کاهش می‌دهد. این روش عمدتاً در درمان جوشگاه‌های برجسته شانه و پشت، ناشی از جوش غرور جوانی به کار می‌رود.

۵- تزریق کورتیکوستروئیدها:

تزریق این مواد در نرم کردن اسکارهای سفت (گوشت اضافه) کاملاً موثر است و سبب کوچک و مسطح شدن آنها می‌شود.

۶- لیزر:

لیزرهای مختلفی در درمان اسکار به کار رفته‌اند. بر اساس نوع اسکار باید دستگاه لیزر مناسب انتخاب گردد. باید توجه داشت که درمان با لیزر معمولاً کامل نیست و امکان برگرداندن پوست محل اسکار به حالت پوست طبیعی قبل از آسیب وجود ندارد. لیزرهای معمول برای درمان اسکار شامل لیزرهای PDL , fractional or conventional Co2 می‌باشند. در برخی موارد که رنگ اسکارها سرخ بوده و هنوز زمینه التهابی در آنها وجود دارد، می‌توان از لیزر PDL استفاده کرد که از طول موج ۵۸۵ نانومتر برخوردار است و می‌تواند در کم رنگ کردن ته رنگ سرخ این ضایعات و مسطح کردن انواع برآمده اسکارها نیز مؤثر باشد.

۷- پیوند پوست:

در این روش به کمک یک وسیله ظریف و مدور، پوست را از قسمت اسکار برداشته و از پوست سالم (معمولاً پوست پشت گوش) جایگزین آن کرده و محل آن را پانسمان می‌کنند. بین ۵ تا ۷ روز بعد از عمل، ضایعه جوش می‌خورد. البته در محل پیوند نیز اسکاری بر جای می‌ماند که از اسکار قبلی کمتر آشکار است.

۸- لایه برداری شیمیایی پوست (پیلینگ شیمیایی):

در این روش به کمک یک ماده شیمیایی لایه فوقانی پوست را بر می‌دارند تا پوست صاف‌تر به نظر رسیده و یکنواخت شود. این روش بیشتر در پوست صورت استفاده می‌شود و در اسکارهای سطحی مفیدتر است. این روش در درمان اسکارهای فرو رفته آکنه و نیز اسکار آبله مرغان نتایج خوبی به همراه دارد. گفتنی است که روش درمان اسکار فرو رفته آبله مرغان با پیلینگ قوی برای اولین بار توسط دکتر بهروز باریک بین در سال ۲۰۱۱ ابداع شده و در مجلات بین‌المللی به چاپ رسیده است. در درمان آسیب دیدگی‌های پوست ناشی از نور آفتاب و تغییرات رنگی پوست، اغلب از لایه‌برداری شیمیایی استفاده می‌شود.

۹- اصلاح جوشگاه با جراحی:

برداشتن اسکار با جراحی مناسب‌ترین روش برای اسکارهای پهن یا طویل است. برداشتن اسکار و به هم رساندن لبه‌های زخم، روش خوبی جهت درمان اسکار است که مبتنی بر خاصیت بالای ارتجاعی پوست می‎باشد. اسکارهای پهن را می‌توان برداشت و دوباره بخیه کرد به نحوی که خط اسکار باریک‌تر گردد. در مورد اسکارهای طویل، جراحان پوست از برش‌های نامنظم استفاده می‌کنند که خط اسکار را کوتاه‌تر به نظر برساند تا کمتر به نظر بیاید. گاهی اوقات با جراحی می‌توان جهت یک اسکار را طوری تغییر داد که تمام یا قسمتی از آن در مسیر خطوط طبیعی پوست قرار گیرد و کمتر به چشم بیاید. با همین روش می‌توان اسکارها را به مناطقی که کمتر به چشم می‌آیند (مثل لابه‌لای خط رویش مو یا خط محل تلاقی بینی و گونه‌ها) منتقل کرد تا دیده نشوند.
بهترین نتیجه در اصلاح جراحی وقتی مشاهده می‌شود که پس از برداشتن اسکار، لبه‌های زخم با فشار کنار هم قرار نگرفته باشند. بنابراین طراحی دقیق برداشتن اسکار با در نظر گرفتن جزئیات خطوط طبیعی پوست و جهت عضلات زیر پوست الزامی است و در صورت عدم انتخاب درست بیمار، عدم مهارت جراح و عدم رعایت نکات لازم ممکن است اسکار وضعیت بدتری پیدا کند.

۱۰- مواد پوشاننده:

مواد پوشاننده اگر به درستی مصرف شوند می‌توانند اسکارها را مخفی کنند. همچنین استفاده مناسب از مواد پوشاننده پس از انجام درمان‌های فوق برای اسکارها توصیه می‌شود. در این موارد، در حالیکه اسکار سیر طبیعی بهبودی را طی می‌کند، مواد آرایشی ظاهر آن را قابل قبول‌تر می‌کنند.

میکرونیدلینگ

در خدمات پوست و زیبایی, درمان اسکار جراحی و جوش

روش‌های مختلفی برای درمان جای جوش وجود دارد. یکی از این روش‌ها میکرونیدلینگ است.
میکرونیدلینگ روشی است جدید که نتایج درخشانی در درمان ضایعات پوستی و زیبایی دارد. این روش به طور شگفت انگیزی باعث بالا رفتن غلظت کلاژن در پوست می‌گردد و در عین حال باعث منظم شدن رشته‌های کلاژن و الاستین در پوست آسیب دیده می‌شود. در حال حاضر میکرونیدلینگ یکی از بهترین روش‌های کلاژن‌سازی می‌باشد که با توجه به هزینه بسیار کم بسیار مورد توجه است.

جای جوش
جای جوش

در این روش با وسیله‌ای به نام درماپن یا درمالرولر منافذ و کانال‌های بسیار ریزی در پوست ایجاد می‎شود و پوست را وادار به ساختن مقادیر بالای کلاژن می‌کند و البته اگر نقصی مانند اسکار آکنه یا اسکار سوختگی یا ترک پوستی هم وجود داشته باشد این مشکل هم به بهترین نحو ممکن برطرف می‌گردد. استفاده همزمان از فاکتورهای رشد پلاکتی یا همان PRP به صورت تزریقی یا موضعی می‌تواند نتایج شگفت انگیز این درمان را افزایش دهد.

مزایای درماپن نسبت به درمارولر:

بر خلاف درمارولر، درماپن باعث ترومای کمتر به اپیدرم می‌شود بنابراین درد و ناراحتی به حداقل می‌رسد. به خاطر داشتن سوزن یک بار مصرف خطر انتقال عفونت وجود ندارد. به خاطر تکنولوژی پیشرفته جهت استفاده در اطراف چشم، لب و بینی کاملاً امن است.

تعداد جلسات میکرونیدلینگ :

به مقدار پاسخ بدن و سن فرد بستگی دارد. مثلاً کسانی که سیگار مصرف نمی‌کنند پاسخ بهتری دارند ولی به طور معمول ۴ تا ۶ جلسه می‌باشد.

موارد کاربرد:

۱- درمان اسکار جوش، جراحی و سوختگی
۲- درمان چروک و خطوط ریز پوستی
۳- جوان سازی پوست
۴- درمان استریا
۵- کوچک کردن منافذ باز پوستی
۶- درمان خطوط اطراف لب در افراد سیگاری

مزایای میکرونیدلینگ:

۱- روش فیزیولوژیک است و در نتیجه بدون عارضه می‌باشد.
۲- بدون درد است.
۳- مقرون به صرفه است.
۴- برای پوست‌های نازک نیز می توان استفاده کرد.
۵- آسیب جدی به پوست وارد نمی‌کند.
۶- دوره بهبودی بعد از پروسیجر کوتاه است.
۷- می‌توان تا بدست آمدن نتیجه دلخواه آن را تکرار کرد.
۸- در تمام مناطق صورت، گردن، زیر چشم می توان به کار برد.
۹- ریسک تغییر رنگ پوست (Hypo or Hyper Pigmentationl) بسیار کم است.

مراقبت‌های بعد از عمل:

معمولاً کمی قرمزی و التهاب بعد از عمل وجود دارد که پس از ۲۴ ساعت برطرف می‌شود. سوزش مختصر که ۲ تا ۴ روز برطرف می‌گردد.
۱- تا ۲۴ ساعت ترجیحاً دوش نگیرید.
۲- تا ۴۸ ساعت آرایش نکنید.
۳- تا ۲۴ ساعت اول از پماد زینک اکساید برای کاهش التهاب و پیشگیری از تماس آفتاب استفاده کنید.
۴- پس از ۲۴ ساعت استفاده از ضد آفتاب با SPF مناسب اکیداً توصیه می‌گردد.